
Trzynastoletnia Nina to inteligentna i spokojna dziewczyna,
będąca raczej typem introwertyka. Miłośniczka sztuki, książek przygodowych o
piratach oraz przedwojennych sukienek miała osiem lat, gdy na terenie Polski
Ludowej z nieba spadły anioły. Oczywiście PRL-owskim władzom fakt ten nie
przypadł zbytnio do gustu (jakby nie było godził on nieco w komunistyczną
ideologię, która preferowała ateizm), z tego też powodu anioły zmuszone zostały
do krycia się w domach dobrych ludzi. Pewnego dnia Nina została wezwana przed
oblicze jednego ze skrzydlatych, który wysłał ją do klasztoru położonego w
małej pomorskiej miejscowości Markoty. Gdy, pomimo licznych trudności, udaje
jej się tam dotrzeć, na miejscu spotyka dwanaścioro innych dzieci. No i
oczywiście natrafia na tytułowy krąg..
Tajemnica diabelskiego kręgu nie jest jedyną zagadką, z
którą musi zmierzyć się Nina. Wielką niewiadomą jest także cel, dla którego
trzynaścioro dzieci z całej Polski zostało wybranych przez anioły i wysłanych
do Markotów. Sekretem są także sami skrzydlaci (z zamieszkującym klasztor
Azkielem na czele), o których tak naprawdę nikt nic nie wie. Wśród innych
zagadek wymienić można obrazy lokalnej artystki oraz rodzeństwo będące służbą w
klasztorze. Tajemnicą są także dzieci - każde z nich zdaje się skrywać jakiś
sekret...
Sama fabuła książki ukształtowana jest w formę powieści
detektywistycznej. Mimo trzecioosobowej narracji cała historię poznajemy razem
z Niną - czytelnik dowiaduje się tylko tego, co widzi i myśli główna bohaterka,
nic ponadto. Liczne zagadki przeplatają się jedna z drugą do samego końca, a
gdy tylko jakiś element układanki zostaje wyjaśniony, natychmiast w jego
miejsce pojawiają się inne niewiadome. Dzięki temu książka ani na chwilę nie
staje się nudna, wręcz przeciwnie: z każdą kolejną stroną coraz bardziej chcę
się poznać całą historię.
Każda z przewijających się na kartach powieści postaci jest
na swój sposób charakterystyczna, ma swoje podejście do sytuacji, a nawet swój
specyficzny sposób mówienia. Co istotne, każda jest też wyjątkowo konsekwentna
w swoich działaniach, a ewentualne zmiany zachowania mają logiczne
wytłumaczenie. Bohaterowie wydają się być na tyle rzeczywiści, że równie dobrze
mogliby być realnymi postaciami.
Chociaż "Tajemnica diabelskiego kręgu"
zdecydowanie klasyfikuje się do literatury młodzieżowej, to starszy czytelnik
również będzie z niej czerpał przyjemność. Oczywiście nie brak tu elementów
typowych dla młodszych odbiorców, w końcu główna bohaterka to nastolatka. I,
jak przystało na osobę w jej wieku, boryka się z typowymi dla nastolatków
problemami: podoba się jej nieco starszy chłopak, kłóci się z przyjaciółmi i
wreszcie - próbuje zdobyć akceptację grupy rówieśników.
Na pochwałę zdecydowanie zasługuje warsztat pisarski
autorki. Anna Kańtoch w barwny i ciekawy sposób prowadzi czytelnika śladami
Niny. Wszystkie dialogi brzmią naturalnie, a opisy akcji nie są ani
przydługawe, ani lakoniczne - po prostu w sam raz. Nie są też one, jak to
niekiedy bywa w książkach przeznaczonych dla młodszych odbiorców, przesadnie
uproszczone. Zamiast tego cała książka
charakteryzuje się bogatym słownictwem, które znacznie uprzyjemnia lekturę.
Po "Tajemnicę diabelskiego kręgu" chwyciłem
niemalże od razu po tym, jak trafiła w moje ręce, i w żaden sposób tego nie
żałuję. To znakomita lektura na wieczór, dająca naprawdę sporą dawkę
przyjemności, i to nie tylko młodszemu czytelnikowi. Mam nadzieję, że Ania
Kańtoch nie porzuci wykreowanych przez siebie postaci, bo chętnie poznam dalsze
losy Niny i jej przyjaciół.
___________________________
Książka bierze udział w wyzwaniu "Czytam Opasłe Tomiska" (510 stron)